In begeleiding en behandeling na niet-aangeboren hersenletsel wordt stress vaak gezien als iets dat zo veel mogelijk vermeden moet worden. Dat is begrijpelijk: stress kost energie, vergroot klachten en kan herstel belemmeren.
Tegelijk laat onderzoek naar neuroplasticiteit zien dat stress niet zo zwart-wit is. Een zekere mate van activatie is nodig om het brein in beweging te krijgen en leren mogelijk te maken. Te weinig prikkeling kan leiden tot stilstand, terwijl langdurige of ongecontroleerde stress het herstel juist kan afremmen.
Voor professionals die betrokken zijn bij herstel, behandeling en re-integratie na NAH levert dit soms een spanningsveld op. Zeker wanneer het herstel stagneert of verwachtingen onder druk staan, is de vraag niet óf stress een rol speelt, maar welke vorm en mate van stress nog helpend is.
En dan is het goed om je af te vragen:
· Wanneer ondersteunt activatie het leervermogen van het brein?
· Wanneer slaat stress om in een belemmerende factor voor herstel en belastbaarheid?
· Hoe weeg je dit mee in keuzes rond behandeling, begeleiding en re-integratie?
NeuroRC heeft een artikel geschreven over de relatie tussen stress en neuroplasticiteit bij NAH, en wat dit betekent voor herstelgerichte keuzes in de praktijk. Je vindt het artikel ‘Neuroplasticiteit en stress’ in de kennisbank van hun website. Dit is de website van NeuroRC.
