Nieuws over hersenletsel

Terug

Boekentip: voor kinderen waarvan de ouder hersenletsel heeft.

Christel Vallant-Opstal schreef het kinderboek 'Mijn vader heeft kapotte hersens’.

Christel komt in haar werk regelmatig in contact met mensen met niet aangeboren hersenletsel (NAH) en hun familie. 

Haar boek gaat over wat er met kinderen gebeurt als hun vader of moeder hersenletsel oploopt.

 

 

 



Wat gebeurt er met jou, als kind, wanneer je vader of moeder niet aangeboren hersenletsel oploopt?

Christel Vallant-Opstal uit Dronten komt in haar werk regelmatig in contact met mensen met NAH en hun familie.

Ze heeft er een kinderboek over geschreven.

 

Wat voor soort boek is het?
Christel Vallant-Opstal: „Het is een boek om kinderen te helpen met wat er gebeurt en hoe je het kunt ervaren als je ouder hersenletsel oploopt en niet meer thuis kan wonen.

Het gaat over een vader, maar het had net zo goed een moeder kunnen zijn.”

 

Wat is jouw betrokkenheid bij niet aangeboren hersenletsel?
Christel Vallant-Opstal: „Ik werk al jaren als onafhankelijk cliëntondersteuner, onder andere met mensen niet aangeboren hersenletsel.

Op dit moment doe ik dat in de gemeente Zeewolde. Daar kom ik hersenletsel in allerlei vormen en in allerlei verschillende gezinssituaties tegen.”

 

Waarom was het nodig om daar een boek over te schrijven?
„Het viel me op dat er veel boeken zijn voor partners van mensen met NAH, maar voor kinderen is er veel minder.

Toen ik in een situatie kwam van een vader, die niet meer thuis kon wonen, vond ik dat het boek er maar moest komen.”

 

Kun je uitleggen waar kinderen tegenaan lopen?
„Hersenletsel komt altijd heel plotseling. Als kind heb je geen idee.

Opeens komt er een besluit: jouw vader of moeder komt niet meer thuis. Als een ouder niet meer thuis kan wonen, is er sprake van flink hersenletsel.

De man of de vrouw die jouw vader of moeder op dat moment is, lijkt soms niet meer zoveel op degene die jij je herinnert.

Die praat niet meer goed of die kan dingen niet meer. Het is nog wel je ouder, maar tegelijkertijd kan zo iemand niet meer de ouderrol vervullen die het kind zich herinnert.

Dat levert een soort rouwproces op om een ouder die er nog wel is. Dat is heel ingewikkeld voor kinderen. Ik heb geprobeerd om het voor kinderen tastbaar te maken.”

 

Voor welke leeftijd is het boek bedoeld?
„Met het schrijven had ik kinderen van 3 tot 8 jaar in m’n hoofd. Ondertussen weet ik dat ook oudere kinderen zich erin herkennen.”

 

Heb je het geschreven aan de hand van één voorbeeld?
„Nee, het is beïnvloed door meerdere verhalen uit mijn werk van de afgelopen jaren.”

 

Is het een verhaal of een handleiding?
„Het is een verhaal, geschreven vanuit het perspectief van een kind. Ik beschrijf hoe het kind beleeft wat er allemaal gebeurt.

Het is dus bedoeld om zelf te lezen of voor te lezen aan een kind. Het eindigt met gespreksvragen of verwerkingsvragen.”

 

Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
„Op de laatste pagina’s kan het kind zelf schrijven of tekenen wat er met zijn of haar vader of moeder is gebeurd.

Wat is er het meest veranderd? Wat mis je? Mag je er boos over zijn?

Tegenover wie mag je boos of verdrietig zijn? Dus het is ook een boek om over dat soort vragen met elkaar in gesprek te gaan.”

 

Is het je eerste boek?
„Ik schrijf al wel m’n hele leven, maar dit is mijn debuut. Ik ben zeker van plan om meer te gaan schrijven, al heb ik nog niet iets concreets liggen.”

 

Heb je al reacties gekregen?
„Van de reacties die ik tot nu toe heb gekregen, word ik heel blij. Iemand zei dat het simpel geschreven is, maar door de woordkeuze precies klopt.

En een kindje zei: mama dat lijkt òns verhaal wel. Ook een volwassene die zelf een ouder heeft met hersenletsel, vertelde dat ze het met tranen in de ogen had gelezen.

Het ráákt mensen en dat is natuurlijk de bedoeling.”

 

Hoe kunnen mensen het boek bestellen?
„Het ligt niet in grote stapels in de winkel. Het is print-on-demand: mensen bestellen het en krijgen het dan thuis gestuurd.

Mensen uit Dronten kunnen mij ook benaderen via Facebook of mij rechtstreeks mailen. Dan kom ik het bij ze brengen.”

 

Wanneer is het project wat jou betreft geslaagd?
„NAH blijft een moeilijk onderwerp, want het gaat altijd over mensen die op het ene moment gezond zijn en vervolgens -buiten hun schuld om- helemaal veranderen.

Ik zou het fijn vinden als dat onderwerp ook bespreekbaar wordt voor kinderen in het gezin.”

Boekentip: voor kinderen waarvan de ouder hersenletsel heeft.